Üstüne bir şey giysene!
perişan
Şimdi daha iyi misin?
Yine mi uykuda geziyordun?
Galiba.
Ne yapıyorsun?
Gözlüğümü arıyorum.
Gözlük takmıyorsun ki sen.
Emin misin?
Mızıkamı gördün mü?
- Dur. - Yok, peki burada mı?
Yaklaşıyorsun.
Holdeki fotoğraflarla mı oynadın?
Ne?
Fotoğrafların sırası değişmiş.
Ben hastanedeyken yerlerini mi değiştirdin?
Zannetmiyorum.
Aklımı kaçırıyor gibiyim.
- Çocuklarla buna hakkımız... -Saçmalıyorsun.
İki haftalık yokluğum uzun sürdü, biliyorum.
Bu herhâlde hayatınızın 78'de biri falan yapar.
Bana da çok uzun geldi.
Düşünsenize, sadece altı senede bir doğum gününüze denk gelseydi
daha hiçbiriniz doğum günü kutlamamış olurdunuz.
Pastayla mum için bir ömür daha beklemeniz gerekirdi.
Sizden ayrı kalmak öyle uzun geldi işte.
- Pasta neli? - Konu o değil. Dikkatini ver Cassie.
Efendim Zabeth?
Korktunuz mu?
Ben...
Hatırlamıyorum.
Gerçekten hatırlamıyor musun?
Doktor travmada normaldir, dedi.
Sadece kazaya yakın günler ama hatırlarım.
Yaranız var mı?
Kazadan sonra yara izi kaldı mı?
Bu var mesela.
Tişörtünü kaldırmasan...
Peki ya o?
O eski. Babam ölmüştü ve ben de kendimi suçluyordum
ama bu çok eskidendi.
"Ölmüştü" ne demek?
Pekâlâ. Hep birlikte oyun oynayalım mı?
Hayır, ben hallederim.
Sen biraz mola ver.
Ben hallederim. Sen biraz mola ver.
Peki.
İhtiyacın varsa biraz daha izin alabilirsin. Acele etme.
Biliyorum ama...
Her şey normale dönerse daha iyi.
Evet, tabii. Hatta belki çocuklara bir taraflarını göstermesen
normalden de iyi olabilir.
Yok bir şey. Buradayım. Baban yanında.
Biliyorum! Neden ah çektim sanıyorsun?
Neredeydin? Ne oluyor? Her şey ne zaman normale dönecek?
Hiçbir şey normale dönmeyecek, bunu konuştuk. Hatırlamıyor musun?
Yapamam. Kendimi bir yerlerde bulmaya, hayal görüp bir şeyleri
kaçırmaya devam edemem.
Yapabilirsin, tamam mı?
Bunu biliyorum çünkü yaparsın.
Çünkü bir açıdan yaptın bile.
Çünkü zaman kısıtlı bir deneyimdir.
Anladın mı?
Hayır, anlamadım. Bunların hiçbirini anlamıyorum.
Pekâlâ. Sadece...
Bir şey göstermek istiyorum.
Küpleri görüyor musun?
Farz et ki tüm dünya bu küpler.
Yani dünyadaki, koca evrendeki her şey bu küpler.
Mesela bu küp piramitler olsun, bu küp Julia Roberts
ve bu küp de kaşar peynirli tost olsun.
Tamam, işte, şimdi de Bay İnşaatçı gelsin...
O bizim lezbiyen annemiz.
Tamam, lezbiyen anne olsun.
Kadın böyle yürüyor ve etrafına bakınıyor.
Onun açısından her şey bu küplerden ibaret.
Ama biz buradayız, onların sadece küp olduğunu görebiliyoruz.
Anladın mı?
Evet. Ama...
Sen tam burada değilsin.
Bir ayağın burada, bir ayağın da
hâlâ aşağıdaki küplerin arasında.
- Evet. - Hep böyle olmayacak.
Otomatik vitesle düz vites kullanmak arasındaki fark gibi.
Otomatik vites daha kolaydır
ama arabayı sen sürmezsin. Araba seni sürer.
Yani senden istediğim...
Senden istediğim gözlerini kapatıp derin bir nefes alman
ve ilk düz vites kullandığın zamanki hissi hatırlaman.
Hiç düz vites kullanmadım ki.
Gerçekten mi?
Düz vites kullanmayı bilmem.
- Kimse öğretmedi mi? - Hayır.
- Sahi mi? - Evet.
- Bilmiyor musun gerçekten? - Hayır.
- Annen öğretmedi mi? - Plak mı takıldı? Hayır dedim ya.
Düz vites öğretmeden
araba sürme öğretilmez ki.
- İşin temeli bu. - Şuna ne dersin?
Kızına düz vites öğretmek istiyorsan ölme.
Başıma kak tabii.
Hem araba kazasında ölünce
direksiyon uzmanlığını kaybetmiş olmadın mı sen?
Kaza değildi dedim ya, biri beni öldürmeye çalışıyordu.
Arabayı bodoslama hendeğe sürüp seni geride
bırakır mıydım öyle? Asla yapmazdım.
Kim seni öldürmek ister?
Emin değilim. O yüzden yardımın gerek.
İyi de niye ben?
Çünkü şu anda dışarıdasın ve bunu yapabilirsin.
Kendi ölümüme yaklaşmayı her denediğimde
travma beni geri itiyor.
Odaklanmayı deniyorum ama gözümü başka yerde açıyorum.
Dikkatli ol. Kızın canını yakacaksın.
İyi misin? Özür dile.
- Pardon. - Sorun değil.
Tamam. Hadi, git, oyna.
Sen ne yapıyordun?
Çiçimeka, Meksika vadisinin kuzeyinde yaşayan acımasız bir göçebe kabilesiydi.
Tabii.
Biraz zaman verince olaylar kendiliğinden
yoluna giriyor.
Söylerim.
Tamam. Görüşürüz.
Tunde'ydi. Senin için endişe ediyor.
Belki biraz daha izin almalıymışsın.
Seni mi aradı?
Babam mısın sen benim?
- Telefonum nerede? - Bana da garip geldi.
Nasıl olduğunu benden iyi biliyorsundur.
Ve iyisin, değil mi?
Gel, bir şey göstermek istiyorum.
Baba, ya böyle olmam güvenli değilse?
Ya biri incinirse?
Ya evrendeki her şey önceden belirlenmişse?
Herkes sakin olsun
çünkü hiçbir şey kontrollerinde değil.
- Bu doğru mu? - Sen kimseyi incitemezsin,
insanlara yardım edersin. Sen busun.
Hani sekiz yaşındayken
yeni okulunda herkes seninle uğraşırdı?
Hani şu sıska Rita bile?
Evet.
O kızlar berbattı.
Annenle bana devamlı müdürden telefon gelirdi
çünkü beden dersine hep üniformasız giderdin.
Meğer şortunu, Rita her altına yaptığında
ona verirmişsin.
Muhtemelen o aptal ipe tırmanmamak içindir.
Hayır. Düşünceli bir çocuksun,
kibar, özel ve iyi niyetlisin.
Keşke ne berbat biri olduğumu görebilseydin.
Böyle şeyler demezdin.
İnsan özünde neyse hep odur, anladın mı?
Ben babanım, bilirim.
Tabii ki.
Ailemde bana inanan tek kişi de ölü.
Şimdilik. Ben kimdim, ne yapıyordum, biliyor musun?
Profesördün, fen bilimleri profesörü.
Fen bilimleri mi? Kuramsal fizik olmasın?
Fen dedim ya.
Kuramsal fiziğe fen demek John Lennon'a şarkıcı demekle aynı.
Şarkı söylüyordu ama.
Zamanda yolculuğu konuşalım.
Zamanda yolculuk teorik olarak neden imkânsızdır?
Daha geçen hafta konuştuk.
Bariyer ne?
Işık hızı bariyeri?
Işık hızı bariyeri. Teşekkürler Farnaz.
Işıktan hızlı olan bir şey var mı?
- Yok. - Süpermen?
Kuantum dolaşıklığı.
Aferin. Peki bunun zamanda yolculuğa ne gibi bir faydası var?
Cevap yok mu?
Hadi ama.
Kimse bilmiyor mu?
Tüh, siz bana söylersiniz diye umuyordum
çünkü ben de bilmiyorum.
- Yalan söyledim. Biliyorum. - Neyi?
Kuantum dolaşıklığı, zamanda yolculuk, hepsi.
Şamanlarla yaptığım araştırma vardı ya?
Arkadaşlarımızdan birini bir tur MR aletine soktum.
Aman Tanrım. Bu şaman beyni mi?
Muhteşem.
Bu yolda gidersek...
Üniversite İkinci Evre'ye asla ödenek ayırmaz.
Keşke bağımsız sponsor bulabilsek.
Aslında söylemeyi unuttum ama bağımsız sponsor bulduk.
Hadi be!
İnanamıyorum...
Şu öğretmen yalakasıyla aranızda ne var sizin?
Yanlış bölüme odaklanıyorsun sanki.
Zamanın temel ilkelerini baştan düzenlemekten bahsediyoruz.
Baştan düzenlemek mi?
Sam?
Efendim?
Yine resimleri değiştirmişsin.
Yerleri yanlış dedin, ben de baştan düzenledim.
Bana yine doğru gelmedi.
İşin aslı bir sıraları olduğunu bile bilmiyordum.
Ama sıraları nasıl değişti ki zaten?
Evlere girip bir şey çalmayan,
kafan karışsın diye eşyaları oynatan
hırsızlardan birinin işidir kesin.
Tabii. Şu şakacı hırsızlardan.
Evet, aynen.
Her şey ille de büyük bir gizem değil.
Muhtemelen düştüler, ben de geri astım.
Resimler düştü, sen de geri mi astın?
- Herhâlde. - Bilmiyor musun?
Üzgünüm, tamam mı? Bir tek senin son birkaç haftan zor geçmedi.
Peki.
Pardon.
Benim için endişelenmene gerek yok çünkü oldukça iyiyim.
Oldukça.
Dikkatimi toplamaya çalışacağım, söz.
Alma, seni arkadaşım olarak görüyorum
ama ayrıca teknik olarak patronunum ve her ne kadar
bazen masal halısının kara deliğe dönüşüp,
hepsini yutup götürmesini dilesem de
çocukların güvenliği için doğru olanı yapmalıyım.
Kara delik de iyi olurdu.
Ve üzücü olurdu, hiç iyi olmazdı.
Tamam, bir şans daha verelim
ama bir tuhaflık hissettiğin an
bana gel, çözüm bulalım.
Tamam. Sen de bir tuhaflık hissettiğin an
endişelerini benimle paylaş, sevgilimi arama
çünkü garip oluyor.
Duygusal durumunu anlayacak hâlde olduğundan emin değilim,
o yüzden dışarıdan bir fikir istedim.
Bunu yapmana gerek yok.
Çocukların güvenliği için bana doğru geleni yaparım.
İçler acısıydı.
Nerede kalmıştık? İşte.
Tabiri caizse herkesin iki benliği
- vardır. - Baba.
Benlikler ayrılınca...
- Olmuyor böyle. Yapamam. - Yok bir şey.
- Yardım etmek istiyorum ama yapamam. - Yapabilirsin. Yaparsın.
Hayır, dinle, çok hızlı gidiyorsun
ve seni zorluyorum.
İkimiz de öğreniyoruz. Birlikte yapabiliriz.
Tamam ama...
Gerçek dünyada yaşayabilmem lazım.
Sana ne lazım, biliyorum. Sana çapa lazım.
Fiziksel düzlemde bulunmanı sağlayacak somut bir şey gerek.
Tespih ya da dua çarkı gibi bir şey.
Bak, ne diyeceğim.
Nerede bu?
Annemin çatısı mı bu?
Evet. Kafayı taktığım bir şey vardı.
Annen onu atmamı istedi.
Ama ileride işe yarayacağını bildiğim için buraya sakladım.
Çatıyı özlüyorum.
Gençken buraya çıkar, kafa...
...patlatır, ders çalışırdım ki sınavlardan yüksek not alayım.
Yok. Hadi ama.
YEREL PROFESÖR VE ÖĞRENCİSİ ARABA KAZASINDA ÖLDÜ
Şuna bak ya.
YİRMİBİR
Hâlâ da çalışıyor.
Beni güya fiziksel âleme çapalayacak olan şey bu mu?
Yirmi bir makinesi?
Mesele nesneler değil.
Oyun oynama faaliyeti, tekrarlanabilen hareket.
Odaklanmanı sağlayacak kadar karmaşık
ama seni boğmayacak kadar da basit.
Sadece oyun yapısına odaklanırsın
ve düzenli ilerleyen, daha geniş
bir evrensel zaman çizgisinde kalırsın.
Düzen işte, bilirsin.
Ciddi misin sen ya?
On dokuz. Pas demem lazım ama...
Budur be! Hâlâ çok iyiyim.
Alma, hadi.
Neredesin? Gitmemiz lazım.
Nereye gitmemi istiyorlar?
Sana söylemedim, bugün cumartesi.
Ne? Perşembeyle cumaya ne oldu?
Boş ver. O günler beş para etmez.
- Ne? - İstediğin zaman
geri dönebilirsin.
Ama asıl perşembeye bir bak
çünkü beğendiğin yeni bir Tay restoranı buldun.
Alma, yukarıda ne yapıyorsun?
- Peki. - Al şunu.
Dur, bir tur daha. Tamam, senindir. Hadi.
- Becca? - Ne?
Yahudi düğünü mü olacak? Hora dansı yapmak istiyorum da.
Yahudi değiliz Alma.
Ama babam Yahudi.
Yahudiydi.
Babam demişken,
o akşam arabada biri daha vardı, değil mi?
Farnaz'dı, değil mi?
Biliyorsun işte.
Hayır, bilmiyordum. Hiç söylemedin.
Bana önemli gelmemiş demek ki
yoksa söylerdim.
Ya da önemli olmasaydı
bana söylerdin çünkü sır olmazdı.
Söyledim sanıyordum.
Sence ilişkileri mi vardı?
Alma! Hayır.
Farnaz öğrencisiydi. O kadarını biliyorum.
Of ya.
Benimle konuşmak istiyorsan
başını o oyundan kaldır.
Evet, gıcık ediyorsun. Bu nasıl?
Ötekini yeğlerim.
Dantel yaka giymem anne.
Evet anne, yapma.
Ben ne anlarım ki?
Alt tarafı sizden daha çok düğüne gittim.
Evet, 80'lerde.
Öf be! Yaşlısın anne.
Bipleyip durmayı bir kes de bana yardım ediver, olur mu?
Beli yüksek bir şey seç ki yemekte miden ağrımasın.
Sakın. Herkes hamile zanneder.
Çok yardımcı oldunuz.
Şimdi izninizle bir yüzük yastığı alıp
çığlıklarımı bastıracağım.
- Bir şey değil. - Becca...
Sence biri onları öldürmek istemiş olabilir mi?
Alma.
Babam neden bir taş ocağına girsin ki?
Alma, cállate, tamam mı? Konuşmak istemiyorum.
Peki. Bu nasıl?
- Çok güzel. - Al onu.
Niye geldin ki sen?
Bu işlerden anlamam, biliyorsun.
Sonra bara gidelim mi? Ondan anlarım.
- Hangi bara? - Hep gittiğimiz bara.
O nedir? Ne yapıyorsun?
Ne?
Cidden Sam'i düğünüme mi getireceksin?
- Niye ki? - Sahi hatırlamıyor musun?
Neyi hatırlamıyor muyum?
Tamam, beni dinle Alma, bıktım artık.
Affedersin anne...
Lanet olsun. Ne...
Madem böyle yaşamak istiyorsun, böyle yaşa o zaman.
O oyunu nereden buldun?
İyi misin?
Bu koltuk hep bu kadar önde miydi?
Evet.
Hayır, değildi.
Baksana, halıdaki izler görünüyor.
Garip.
Yemin ederim, benimle kafa bulmak için
hastanedeyken her şeyin yerini değiştirmişsin.
Bunu niye yapayım?
Bilmem.
Herkes sanki benimle kafa buluyor.
Alma, yemin ederim, yok öyle bir şey.
Elindeki ne?
Ben hastanedeyken Becca'yla aranızda bir şey mi oldu?
Zannetmiyorum.
Düğüne gelmeyeceğini sanıyor.
Kardeşini tanıyorsun.
Arada tuhaflaşıyor. Tuhaf bir kadın.
Aslında hiç tuhaf değildir. Sorunu da bu zaten.
Düğünler insanın hep en kötü yanını ortaya çıkarır.
Galiba.
Of ya!
Mateo, n'aber?
Peki.
Oliver, dostum.
Rosa Celia, burnunda boya var. Havalı kızsın.
- Cassie. - Ne oynuyorsun?
- Oyun. - Ben de istiyorum.
Şimdi sıra Alma'da. Belki bir daha sıra sana gelir.
Hayır, bu yetişkin oyunu.
Oynamasına izin vermem sorumsuzluk olur.
Haksızlık bu!
Alma, sana bir soru,
o oyunu devamlı oynaman şart mı?
Aslına bakarsan şart.
Peki, bir soru daha. Öyle mi?
Doktor emri.
Odaklanmamı sağlıyor ve senin istediğin de buydu.
Bunu sen istedin.
Yani bir doktor sana iyileşmek için
sürekli yirmi bir oyna dedi.
Reçete mi istiyorsun?
Evet, aslında bunu isterim.
Tunde, keşke bir kadının
sağlık hizmeti hakkıyla tedavisine karışmasan.
Tamam. Peki.
İyi eğlenceler.
Teşekkürler.
- Hoşça kal. - Güle güle.
- Kendine iyi bak. - Sen de.
- Güle güle Oliver. - Güle güle de Oliver.
- Güle güle. - Hoşça kal.
Güle güle.
Çok erken gidiyorsun.
Durun!
Sadece...
Onu sudan uzak tut. Lütfen.
Anlamıyorum.
- Alma. - Suda ne var?
Hiçbir şey. Alma sadece...
- Hemen beni dinle. - Dur.
Onu yüzme dersine gönder, tamam mı?
Deli gibi konuşuyorum ama niyetim yardım etmek.
Tamam. Sorun değil Alma. Onu kursa yazdırırız.
Teşekkürler.
Selam.
Bunlar nedir?
Annemin çatı katından çaldım. Ona söyleme.
Babamı öldüreni bulmaya çalışıyorum.
Öyle olduğunu bilmiyordum. Öyle mi olmuş?
Evet. Eminim.
Okul nasıldı bugün?
İyiydi.
Güzel.
Alma, yatağa dönecek misin?
Evet. Birazdan.